Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do twoich potrzeb. Każdy może zaakceptować pliki cookies albo ma możliwość wyłączenia ich w przeglądarce, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje.

Taiwan - Polityka imigracyjna

Wizy i pobyt stały
Typography

W związku z narastającym kryzysem imigracyjnym warto przyjrzeć się bliżej jaki rozwiązania stosują kraje o największej gęstości zaludnienia i rozwiniętej gospodarce oraz wysokim wskaźniku GDP per capita.

Powyższe uwarunkowania są klasycznym konfliktem: zachęcają one do napływu imigrantów z krajów mniej rozwiniętych w poszukiwaniu pracy oraz jednocześnie są zagrożeniem dla obywateli kraju. Duża liczba imigrantów może spowodować wzrost bezrobocia, obniżkę stopy życiowej oraz zagrożenie dla kultury kraju.

Spójrzmy na przykład Tajwanu:

Populacja: 23.2 miliony (plus około 600 tysięcy obcokrajowców - rezydentów)

Gęstości zaludnienia: 644/km2

Jeżeli odejmiemy mniejsze terytoria i wyspy (np. Watykan, Monako, Hong Kong itd.) to gęstość zaludnienia jest druga na świecie po Bangladeszu. 

Ze względu na ograniczoną przestrzeń (Tajwan jest w większości górzystą wyspą), miasta rosną "w górę". 

Tajwan radzi sobie z problemem poprzez imigrację selektywną i praktyczny brak systemów socjalnych zachęcających imigrację. Jednocześnie traktuje imigrantów jako szansę do promocji własnego kraju, napływ wiedzy eksperckiej oraz jako niewykwalifikowaną siłę roboczą. Ze względu na tą politykę wyróżniamy trzy podstawowe grupy imigrantów:

1) Studentów i stypendystów - Tajwańskie uczenie jak i rząd centralny promuje wymianę studencką (w tym z Polski) oraz oferuje rożne stypendia. Podstawowym celem jest promocja Tajwanu oraz umożliwienie studentom poznanie kultury innych krajów. Studenci przebywajacy na takiej wizie mają również możliwość podjęcia pracy w ograniczonym wymiarze godzin. 

2) Eksperci - każda firma na Tajwanie, może ubiegać sie o pozwolenie na pracę dla obcokrajowca pod warunkiem, że tej pracy nie może wykonywać obywatel Tajwanu, obcokrajowcem ma udokumentowane doświadczenie w zawodzie lub odpowiednie wykształcenie oraz firma zaoferuje mu odpowiednie wynagrodzenie.

3) Niewykwalifikowana siła robocza - na Tajwanie przebywa znaczna liczba obcokrajowcow z mniej zamożnych krajów regionu wykonujących podstawowe prace fizyczne (np. pracując w fabrykach) oraz opiekując się starszymi. Jak w powyższym wypadku firma lub osoba prywatna musi uzyskać pozwolenie na pobyt dla imigranta. 

Każdy posiadający status rezydenta otrzymuje kartę ARC (Resident Certificate) oraz ubezpieczenie zdrowotne. Rownież płaci podatki oraz składki, zgodnie z zasadami obowiązującymi mieszkańców Tajwanu. 

Karta rezydenta, popularnie zwana ARC - "A" w nazwie pochodzi ze starego wzoru dokumentu, który nazywał sie Alien Resident Certificate. 

Za całość odpowiedzialna jest NIA (National Immigration Agency), agencja która na bieżąco monitoruje status i liczbę imigrantów oraz warunki pracy itd. Jeżeli imigrant wchodzi w poważny konflikt z prawem otrzymuje nakaz opuszczenia wyspy oraz zakaz powrotu przez conajmniej 7 lat. Każdy nielegalny imigrant jest odsyłany do kraju pochodzenia. 

Podsumowując, jak to ma miejsce w wypadku mojego wpisu o ubezpieczeniach zdrowotnych, kluczem wydaje sie prosty, efektywny i skomputeryzowany system oparty na przejzystych zasadach. 

Podstawowym problemem stojącym przed krajami Unii Europejskiej, w tym Polski, jest zdefiniowanie naszych założeń - czy i po co chcemy imigrantów, jaką rolę mają odgrywać w naszym społeczeństwie i jaką ich liczbę możemy przyjąć. Jest to stosunkowo nowy problem, ponieważ do tej pory Polska nie była zbyt atrakcyjnym krajem i raczej my byliśmy emigrantami. Jednak z czasem ten problem będzie narastał i możemy się wiele nauczyć od krajów w których taka sytuacj istnieje od dłuższego czasu. 

Dziękuje za Państwa czas,

Rafał Kozicki